Theatre as a Figure and a Place of Cultural Memory

  • Lidija Kapushevska-Drakulevska Ss. Cyril and Methodius University, Skopje, Macedonia


Cultural memory is the starting point for studying culture. Theatre, on the other hand, is a multidimensional play with memory; it is an emblem of a certain culture, and of the overall blending of various discourses within it. Hence the relation between theatre and memory is rather complex and multifaceted. Theatre is a medium synthesising text and performance, speech and gesture (play, acting), as well as establishing direct, at least doubly articulated communication: among the actors on stage on the one hand, and between the actors and the audience on the other. They are all subjects of theatrical memory. Theatre not only uses memory in order to create the plot, develop the characters or establish communication with the audience, but also becomes a figure of memory itself: a culturally modelled, socially mandated (iconic, narrative, etc.) memory image (Assman). Additionally, theatre may be considered a place of memory, as well. But theatre is not a simple mnemonic of repeating reality—it is not merely a simulacrum, but also a quotation of reality; it does not aim to copy or memorise reality, but to represent it and interpret it critically. This is particularly true of the contemporary rough theatre of brutality.


[1] Artaud, A., The Theatre and Its Double, New York, Grove Press, 1958.

[2] Assman, J., Kulturno pamćenje, Zenica, Vrijeme, 2005.

[3] Auden, W. H., “Walter de la Mare”, Forewords and Afterwords, New York, Vintage Books, 1990, 384-394.

[4] Баба, Х. К., „ДисемиНација: време, наратив и маргините на модерната нација“, Компаративна книжевност (прир. С. Стојменска-Елзесер), Скопје, Евро-Балкан Пресс, Менора, 2007, 175-215 (превод: Љ. Арсовска).

[5] Baković, I., “Kazalište kao mjesto pamćenja u Hrvatskom Faustu Slobodana Šnajdera”, Dani Hvarskoga kazališta (pamćenje, sjećanje, zaborav u hrvatskoj književnosti i kazalištu, ur. B. Senker i dr.), knj. 37, Zagreb – Split, 2011, 323-341.

[6] Bessière, J., “Récit, herméneurique et mémoire: la concurrence de la pensée de l’histoire et de la littérature dans le dessin d’une mémoire”, Interpretations: European Research Project for Poetics and Hermeneutics, (ed. by K. Kulavkova), vol.2, 2008, 61-77.

[7] Богуславска, М., „Соматската меморија во лабораторијата на театарот“, во: Интерпретации: европски проект за поетика и херменeвтика, Меморија и уметност (прир. К. Ќулавкова), Скопје, МАНУ, 2008, 297-304.

[8] Brook, P., The Empty Space, New York, Touchstone, 1968.

[9] Caillois, R., “The Classification of Games”, The Game Design Reader: A Rules of Play Anthology (ed. Salen, K. and E. Zimmerman), Cambridge/London, MIT, 2006, 129-155.

[10] Craig, E. G., O umjetnosti kazališta, Zagreb, 1980.

[11] Derrida, J., Writing and Difference, London/New York, Routledge, 2001.

[12] Djeparoski, I., “A Post-Modern Approach: Literature and Memoirs as Memory and Archive”, Blesok no. 87, November-December 2012 [Online]. Available: http://www.blesok.

[13] Erll A., Ansgar Nünning, Cultural Memory Studies: An International and Interdisciplinary Handbook, ed. Walter de Gruyter/Berlin/New York, 2008.

[14] Капушевска-Дракулевска, Л., „Кодот на меморијата во театарот“, Кревко театарско паметење (прир.: Ј. Лужина), Скопје, ФДУ, 2013, 49-71.

[15] Lachmann, R., Phantasia / Memoria / Rhetorica. Zagreb: Matica Hrvatske, 2002.

[16] Лахман, Р., „Мнемотехника и симулакрум“, Мираж бр. 09, јули 2004 (превод: М. Ѓорѓиева)

[17] Лужина, Ј., „Театар како шлаканица“, предговор во: ММЕ... Антологија на новата европска драма, прир. Скопје, Магор, 2004, 7-20.

[18] Лужина, Ј., „Особеноста и очуденоста на драмското паметење/театарското паметење“, Интерпретации: европ¬ски проект за поетика и херменeвтика, Меморија и уметност (прир. К. Ќулавкова), Скопје, МАНУ, 2008, 277-295.

[19] Лужина, Ј. (прир.), Кревко театарско паметење, Скопје, ФДУ, 2013.

[20] Lužina, J., Theatre and Мemory (Conference Proceedings), ed. Skopje, Faculty of Dramatic Arts, 2007.

[21] Nora, P., “Between Memory and History: Les Lieux de Mémoire” (trans. Marc Roudebush), Representations no. 26, Spring 1989, Berkeley, UC Press, 7-25.

[22] Paić, Ž., “Slika istrošena svjetlošću (Artaud i kazalište okrutnosti), Tvrđa, Časopis za teoriju, kulturu i vizualne umjetnosti, br.1-2, 2009, Zagreb HDP, 207-218

[23] Sontag, S., Regarding the Pain of Others, New York, Picador, 2003.

[24] Stojanoska, A., “The New Face of Theatre Museology or the Past in the Future”, Theatre and Memory (Conference Proceedings), ed. J. Lužina, Skopje, Faculty of Dramatic Arts, 2007, 225-234.

[25] Ќулавкова, К., Мала книжевна теорија. Скопје, Три, 2001, 7-20.

[26] Ќулавкова, К. (прир.), Интерпретации: европски проект за поетика и херменeвтика / Меморија и уметност, Скопје, МАНУ, 2008.

[27] Ќулавкова, К., Демонот на толкувањето, Скопје, МАНУ, 2009а.

[28] Ќулавкова, К., Задоволство во толкувањето, Скопје, Макавеј, 2009б.

[29] Улих, К., „Историчност и модерност“, Теорија на интертекстуалноста (прир. К. Ќулавкова); Скопје, Култура, 2003, 165-200.

[30] Хоџа, М., „Во потрага кон безусловната љубов, или: театарската транскултурност како прилог за историјата на театарот“, Прилози за историјата на македонскиот театар, зборник на трудови од Симпозиумот одржан на 5 и 6 јуни 2000, прир. Ј. Лужина, Прилеп, 78-83.
How to Cite
KAPUSHEVSKA-DRAKULEVSKA, Lidija. Theatre as a Figure and a Place of Cultural Memory. Култура/Culture, [S.l.], n. 4, p. 31-40, nov. 2014. ISSN 1857-7725. Available at: <>. Date accessed: 17 sep. 2019.
English Articles


theatre, cultural memory, play, mask, figures of memory